De reclameborden hangen al uit. Er is geen ontkomen meer aan. De goedlachse jongen op de poster vertelt ons nadrukkelijk dat Rotterdam op vrijdag 30 en zaterdag 31 juli volledig in het teken staat van het Ortel Zomercarnaval 2010. Blijkbaar vindt hij het leuker dan ik. Menig mens uit Rotterdam en omstreken mogen zich even Braziliaan voelen in deze Eigen Huis en Tuin editie van het Rio Janeiroaanse Carnaval.

Programma
Vrijdag 30 juli trapt het Zomercarnaval om 19:00 af met de Fernandes Battle of the Drums, diverse drumbandjes slaan er driftig op los in de strijd om een blikje Fernandes. Owja, en om de gouden drum! Zo, leuke muziek heb je. Dan de Straatparade van zaterdag 30 juli. Vanaf 13:00 kun hier terecht voor vele live optredens, uitgedoste dansers, maar nog belangrijker; versierde wagens! Voor de Rotterdamse gezelligerd betekent dit twee dagen volop genieten van alle exotische invloeden van buitenaf. Check hier voor het volledige programma!

Mijn ervaring
Zomercarnaval 2000 nog wat, het was niet te harden. Alle superdudes, partyflocks en partypeeps kwamen natuurlijk van stal. Hier hadden ze op gewacht. Dit was hun grote moment. Mannen met een harde soldatenkont die volkomen vanuit het onderlichaam functioneerden. Door het warme weer kon je de voortplantingsdrang ruiken in hun lichaamssecretie, dat zure. De primaten schreeuwden, loerden en kwijlden naar het vrouwelijk schoon. Geinig joh, die mannen. Dan de vrouwen. Ongevraagd trakteerden opgedirkte sloeberwijfies met hun holle ruggetjes jou op een portie cellulitis waar je wel ffe u tegen zei. Leuk joh, lachen!
 
Dansen
Er was ook muziek, héél veel muziek en waar muziek is moet gedanst worden. Dansen zoals zij dat deden, dat kon ik niet. Het was ook niet zomaar dansen, het was ritmisch dansen welteverstaan. Als een motorisch gestoorde epilepsie patiënt staan shaken met het zitvlees, dát was de bedoeling. Het leek wel een openbare ontlastpartij weet je wel. Dat zit niet in mij, publiekelijk ontlasten. Zij kunnen dat wel. Die doen het thuis met de deur open. Ik niet, bij mij thuis denken ze dat ik nooit ontlast. De man zonder digestie. Maargoed, stond ik daar met m’n apathische jankhoofd, wist me natuurlijk geen houding aan te nemen. Toch moest ik er steeds naar kijken, hebt u dat niet? Dat trekt toch de aandacht, die stampende en beukende groep carnaval gangers.

Ik geniet wel degelijk van het Zomercarnaval, maar dan op een andere manier.